Constructie van een passieve woning

Tegen de flank van een van de heuvels die op de stad Stavelot uitkijkt, aan het einde van een pad waarlangs de kinderen naar school en naar de scouts kunnen gaan, ligt het eerste gecertificeerde passiefhuis van Wallonië – een hybride, compact en functioneel project.

Drie volumes: drie materialen, drie lichtsterkten, drie functies.

De sokkel is stevig verankerd in de rotsachtige bodem. Het materiaal van die bodem werd in de breukstenen muur gebruikt. De sokkel is aan de noordzijde in de bodem ingewerkt en staat open naar de vallei aan de zuidkant, waardoor men vanuit het huis een mooi zicht heeft over de vallei. Het middenvolume van lichtkleurige pleisterkalk kijkt uit naar het zuiden en bezorgt de woonkamer en typisch passief vrij vlak: salon, eetkamer en keuken vormen één groot volume dat wordt gekenmerkt door de onderkant van de trap die naar de verdieping met de slaapkamer leidt. Die witte ruimte wordt door middel van een sas van de ingang gescheiden en loopt aan de achterkant uit op een volume met twee verdiepingen: op de onderste verdieping is en kantoor ingericht; op de bovenste de badkamer. In het derde volume ten slotte, waarvan de gevels met hout zijn bekleed, zijn de slaapkamers ondergebracht. Het vlak wordt daarbij telkens onderbroken door vensters die in vergelijking met de vensters in de woonkamer erg klein lijken. Dat houten volume, dat licht uitspringt ten opzichte van de benedenverdieping, voegt wat complexiteit toe aan een volumetri die voor de rest eenvoudig en compact werd gehouden. Hierdoor kon de dakconstructie ook tot één vlak worden beperkt.

Het gezin Meiers, dat vroeger in een koude oude boerderij woonde die onder meer voor de verwarming erg veel energie verbruikte, had eerder al de beslissing genomen om een huis te bouwen dat enerzijds een veel kleinere ecologische afdruk achterliet en dat anderzijds veel aangenamer en gezelliger was. Gezien de ligging van het terrein werd logischerwijze gekozen voor een oriëntatie waarbij het zonnelicht’s middags vooral in de woonruimten en de slaapkamers valt. De keuken springt daarbij ver uit  en kijkt uit over een grote breedte van oost naar west. Aan de noordkant bevinden zich het kantoor, een grote ruimte met muurkanten en de nachthal. De grote ruiten aan de zuidkant zien uit op een prachtig panorama; zij vormen een groot contrast met de kleine ruiten aan de noordkant. Deze laatste zorgen tijdens de zomer voor een verfrissende natuurlijke verluchting die in het hele huis voelbaar is.

Het huis is in hoge mate geïsoleerd en bestaat uit een massieve constructie met 19 cm dikke kalkzandsteenblokken. Dit is een materiaal met een grote thermische inertie date en warmtebuffer vormt die het bioklimatische gedrag van het gebouw stuurt. „Op de 240 vierkante meter die worden bewoond, heerst overal dezelfde temperatuur. Dit betekent dat je geen temperatuurverschil voelt wanneer je te binnen het huis verplaatst – noch op de eerste, noch op de tweede verdieping. De kleine houtkachel, die als extra verwarmingsbron dient, hebben we intussen al sinds maart niet meer gebruikt. Drie dagen zon leveren voldoende warmte op om het huis meer dan een week lang op een aangename temperatuur te houden.“ Tijdens de winter geniet je overal in het huis van een comfortabele warmte, maar door de kachel ligt de temperatuur op de benedenverdieping iets hoger dan op de eerste verdieping, waar de slaapkamers ondergebracht zijn. En dat stelt het gezin Meiers erg op prijs.

Het passieve volume is door middel van een doorlopende thermische isolatie van zijn sokkel gescheiden: voor de  vloer wordt daarbij gebruikgemaakt van een 25 cm dikke laag polyurethaan (U=0.09 W/m2K) en voor de muren van een 24 dikke isolatielaag van polystyreen met grafiet (U=0.13 W/m2K). Daarbij wordt de afwerking op de benedenverdieping verzekerd door een pleisterlaag en op de eerste verdieping door beschotwerk. Het dak is een constructie van houten balklagen die gevuld zijn met cellulose en bedekt zijn met stijve panelen van staalwol (U=0.11 W/m2K). Het isolatieplaatje is compleet met de vensters met een passiefhuiscertificaat (Edition-reeks van Internorm) met een behoorlijk is (n50 = 0.34 vol/u). Die waarde is voornamelijk te danken aan het gebruik van pleisterlagen aan de binnenkant aan de gemetselde muren en de toepassing van aansluitstroken (Contega PV, Proclima) recht tegenover de vensters.

De technische installaties bestaan uit een warmtewisselaar (PSO) die in de kelder is opgesteld en die op een aardwarmtewisselaar is aangesloten die de balansventilatie vorstvrij houdt en tijdens de zomer een passieve afkoeling toelaat. Extra verwarming wordt niet via het ventilatie verspreid, maar wordt gehaald uit de houtkachel die in de woonkamer staat opgesteld. Dit is een tijdelijke oplossing, die binnenkort zal worden vervangen door een kachel die voor passiefhuizen werd gecertificeerd. De schoorsteen is volledig geïsoleerd. De verse lucht wordt via een afzonderlijk en luchtdicht kanaal aangevoerd, zodat de goede werking van de hygiënische ventilatie niet wordt verstoord. Het water van de sanitaire installatie wordt’s zomers door middel van de zonnepanelen verwarmd. ‘s Winters zorgt een elektrische kachel voor extra verwarming.

Architect Marc Steffens ontwierp het huis in 2005, op een moment dat het Waalse gewest nog geen enkele premie toekende voor de bouw van passiefhuizen. Het gezin Meiers nam daarmee een grote gok, maar sinds 2007 worden ze daar wel dagelijks voor beloond in hun goed verlichte, comfortabele en erg ernergiezuinige woning.

[Totaal: 0    Gemiddelde: 0/5]
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •