Passiefhuis
Ook wel: Passivhaus, passief huis
Een passiefhuis is een gebouw dat zo goed geïsoleerd, luchtdicht en doordacht is dat het nauwelijks nog verwarming nodig heeft. De warmte van de zon, de bewoners en de apparatuur doet het meeste werk.
De naam komt van het idee dat de warmte grotendeels uit passieve bronnen komt: zoninstraling door de ramen, lichaamswarmte en de warmte die apparatuur afgeeft. Wat er dan nog aan verwarming nodig is, is zo weinig dat een klassieke cv-installatie met radiatoren in elke kamer overbodig wordt.
Waar het op neerkomt
Het concept is in 1990 door het Passivhaus Institut uitgewerkt; het eerste gebouwde voorbeeld staat in Darmstadt-Kranichstein. De bouwwijze rust op een klein aantal keuzes die elkaar versterken: een dikke, ononderbroken isolatieschil, een luchtdichte kierloze bouw, ramen met drievoudige beglazing, koudebrugvrije details en gebalanceerde ventilatie met warmteterugwinning.
Voor het certificaat van het Passivhaus Institut gelden twee getallen die in de hele sector bekend zijn: een verwarmingsvraag van ten hoogste 15 kWh per vierkante meter per jaar, en een luchtdichtheid van ten hoogste 0,6 luchtwisselingen per uur bij 50 pascal (n50). Een woning kan uiteraard volgens de principes gebouwd zijn zonder dat certificaat.
Rubriek: Basiskennis
